15 Haziran'02
Sayı: 23 (63)


  Kızıl Bayrak'tan
  AB ve ABD emperyalizminin kıskacında Kıbrıs
  Derinleşen istikrarsızlık tablosu ve düzenin çözümsüzlüğü
  Sahte tartışmaların ardındaki gerçekler
  İSDEMİR işçisi işyeri komitelerini kurdu!
  DİSK Genişletilmiş Başkanlar Kurulu toplandı...
  Öncüden yoksunluk işçilerin belini büküyor
  Birleşik Metal-İş Genel Temsilciler Kurulu toplantısı ve devrimci görevler
  Sınavsız üniversite, parasız eğitim hakkı istiyoruz!
  Arafat dayatmalara boyun eğiyor
  Gelişme tarihi içinde ve kapitalizmde futbol
  Kapitalizm ve futbol
  Emperyalist stratejilerin kıskacında Türkiye
  TC, AB ve ortaya çıkan çekişmenin gerçek anlamı...
   TMMOB 37. Genel Kurulu toplandı...
   Almanya'da paralı eğitime ve eğitimde özelleştirmeye karşı kitlesel eylemler...
   Avrupa'da paralı eğitim karşıtı eylemler...
   Sefaköy İşçi Kültür Evi açılmadan kapatıldı...
   "Yurtsever Gençlik"ten zorbalık!..
   Enternasyonalle kurtulur insanlık!..
   Komünist kadın önder Clara Zetkin'in anısına...
   Burada, bu kuytuda bir gün
   Mücadele postası

Bu sayının PDF formatını download etmek için tıklayın



 
Enternasyonalle kurtulur insanlık!..

“Uyan artık uykudan uyan
Uyan esirler dünyası”

Paris’te esirler dünyası 18 Mart 1871’de uyandı. Versailles hükümetine karşı Paris proletaryası, 1848 Haziran’ında yenilgiyle sonuçlanan devrimini, bu kez zaferle taçlandırdı. Prusya’ya karşı verilen savaşta burjuvazi için kanını veren Paris’in işçi ve emekçileri, bu kez kendi savaşları için bedel ödemeyi göze alarak, iktidarı ele geçirdiler. 18 Mart 1871’de Paris Komünü kuruldu.

Bir işçi olan Eugene Pottier de Paris Komünü’nün yönetimindeydi. 1830’lardan sonra yaşamı işçi sınıfının mücadelesi içinde geçen biri olarak, işçi iktidarında yönetimde olmasından daha doğal ne olabilirdi ki...

“Hem fabrikalar hem de toprak
Herşey emekçinin malı”

Paris proletaryası göğü fethetmek için yola çıkmıştı. Ama herşeyin emekçinin malı olması zorlu bir savaşımı gerektiriyordu. Ve komünarlar Versailles güçlerine karşı barikatlarda ölümüne savaştılar. Pottier de savaşan komünarlar arasındaydı.

Versailles hükümeti komünarları gıyaplarında yargılayıp, cezalar yağdırıyordu. Hem şair, hem işçi, hem de devrimci olan Eugen Pottier de gıyabında yargılanarak idama mahkum edilmişti.

“Bu kavga en sonuncu kavgamızdır artık”

Paris komünarları yenilgiye neden olan hatalar yaptılar. Göğü fethettikten 71 gün sonra yenildiler. Acımasızca katledildiler burjuvazi tarafından.
Paris Komünü yenilgiyi yaşasa da, tarihsel açıdan, işçi sınıfının sonuncu kavgasını zaferle taçlandırmasının önünü açan ilk deneyim olarak, büyük bir zaferdi.

Komünarlar yenildikten hemen sonra, Haziran 1871’de, Eugene Pottier dünya işçi sınıfının dilinden ve yüreğinden düşmeyen Enternasyonal Marşı’nın dizelerini tamamlamıştı.



Enternasyonal

Uyan artık uykudan uyan
Uyan esirler dünyası
Zulme karşı hıncımız volkan
Kavgamız ölüm dirim kavgası
Yıkalım bu köhne düzeni
Biz başka alem isteriz
Bizi hiçe sayanlar bilsin
Bundan sonra herşey biziz

Bu kavga en sonuncu
Kavgamızdır artık
Enternasyonalle
Kurtulur insanlık

Tanrı, paşa, bey, ağa, sultan
Nasıl bizleri kurtarır
Bizleri kurtaracak olan
Kendi kollarımızdır
İsyan ateşini körükle
Zulmü rüzgarlara savur
Kollarının bütün gücüyle
Tavı gelen demire vur

Bu kavga en sonuncu
Kavgamızdır artık
Enternasyonalle
Kurtulur insanlık

Hem fabrikalar hem de toprak
Herşey emekçinin malı
Tufeyliye tanımayız hak
Dünya emeğin olmalı
Cellatların döktükleri kan
Kendilerini boğacak
Bu kan denizinin ufkundan
Kızıl bir güneş doğacak

Bu kavga en sonuncu
Kavgamızdır artık
Enternasyonalle
Kurtulur insanlık



Sosyalist işçi hareketinin mücadele marşı “ENTERNASYONAL”, 131 yıl önce, Haziran 1871’de, Paris komünarı Eugéne POTTIER tarafından yazıldı. 1888’de PIERRE CHRETIEN DEGEYETER tarafından bestelendi. Eugéne Pottier’in ölümünün 25. yıldönümü dolayısıyla Lenin’in Pravda’nın 2. sayısında (Ocak 1913) yayınlanan yazısını okurlarımıza sunuyoruz. (Metnin çevirisi daha önce Ekim’in Haziran 1989 tarihli 21. sayısında yayınlanmıştı)

Eugéne Pottier

V. İ. Lenin

Ünlü işçi türküsü Enternasyonal’in (“uyan artık uykudan uyan, uyan esirler dünyası”) yazarı işçi-şair Eugéne Pottier öleli, Kasım 1912’de, tam 25 yıl oldu.

Bu türkü bütün Avrupa dillerine çevrilmiştir. Hem sadece Avrupa dillerine değil, bulunduğu ülke neresi olursa olsun, yazgı nereye sürüklerse sürüklesin, ülkelerinden uzaklarda dilini bilmediği bir yerde ne kadar yabancılık duyarsa duysun, bilinçli bir işçi ünlü “Enternasyonal” türküsüyle birçok arkadaş, birçok dost edinebilir.

Bütün ülkelerin işçileri, savaşımlarının öncüsü olan işçi-şairin türküsünü tekrar ele almışlar ve bu türküyü işçi sınıfının bütün dünyada söylenen türküsü haline getirmişlerdir.

Bugün bütün ülkelerin işçileri Eugéne Pottier’i saygı ile anıyorlar. Şairin karısı ve kızı hala sağdır ve “Enternasyonal” yazarının tüm yaşamı boyunca çektiği gibi aynı yoksulluğu çekiyorlar. Eugéne Pottier 4 Ekim 1816’da Paris’te doğdu. Pottier “Yaşasın Özgürlük” adlı ilk türküsünü 14 yaşındayken yazdı. 1848’de işçilerin burjuvaziye karşı giriştikleri büyük mücadelede barikatlar üzerinde döğüştü.

Pottier yoksul bir ailenin çocuğuydu ve tüm yaşamı boyunca ekmeğini önce ambalaj işçiliği, sonra da kumaş baskıcılığı yaparak kazanan yoksul bir insan, bir proleter olarak kaldı.

1840’dan itibaren Fransa’nın bütün önemli olaylarına karşı kavga türküleriyle tepki gösterdi. Geride kalanları bu ezgilerle uyardı, işçileri birleşmeye bu türkülerle çağırdı. Burjuvaziyi ve ülkenin burjuva hükümetlerini bu ezgilerle kınadı.

Pottier, 1871’de büyük Paris Komünü’ne üye seçildi. 3600 seçmenin 3352’sinin oyunu aldı. Şair, bu ilk proleter hükümetin aldığı tüm komün tedbirlerine katkıda bulundu.

Komün’ün çöküşü üzerine Pottier, önce İngiltere’ye, sonra da Amerika’ya sığınmak zorunda kaldı. Ünlü “Enternasyonal” türküsünü 1871 Haziran’ında, diğer bir deyimle kanlı Mayıs yenilgisinden hemen sonra yazmıştır.

Komün ezilmiş... ancak Pottier’in “Enternasyonal”i Komün’ü bütün dünyaya yaymıştır. Ve Komün şimdi her zamankinden çok daha canlıdır.

Pottier 1876’da sürgündeyken “Amerikan işçilerinden Fransız işçilerine” adlı bir şiir yazdı. Burada, işçilerin kapitalizmin boyunduruğu altında yaşamalarını, sefaletlerini, kölece çalıştırılmalarını, sömürülmelerini, davalarının yakın zaferine duydukları kesin güvenci betimledi.

Pottier Komün’den ancak dokuz yıl sonra Fransa’ya döndü ve hemen “İşçi Partisi”ne girdi. İlk şiir kitabı 1884’de çıktı. 1887’de çıkan ikinci kitabı “Devrimci Türküler” ad.nı taşıyordu.

İşçi şairin diğer türküleri ölümünden sonra yayınlandı.

8 Kasım 1887 günü Paris’li işçiler Pottier’in cenazesini kurşuna dizilen Komüncülerin defnedildiği Pere-Lachaise mezarlığında uğurladılar. Polis kanlı bir saldırı düzenleyerek işçilerin taşıdığı kızıl bayrağı almaya çalıştı. Cenaze alayına büyük bir kalabalık katılmıştı. Her yandan “Yaşasın Pottier!” sesleri yükseliyordu.

Pottier yoksulluk içinde öldü. Ancak arkasında gerçekten ölümsüz bir anıt bıraktı. O, türkü aracılığıyla propagandacıların en büyüklerinden biriydi. İlk türküsünü yazdığında sosyalist işçiler bir avuçtular. Bugün milyonlarca proleter Eugéne Pottier’in tarihsel türküsünü biliyorlar. (Lenin, Eserler, C.36, s.197-198, Almanca baskı)